Τα κατάγματα του ισχίου των ενηλίκων, είναι ένα πολύ συχνό ορθοπαιδικό πρόβλημα, με το σύνολο των ετήσιων περιπτώσεων παγκοσμίως να φτάνει το 1,7 εκατομμύρια. 

Και καθώς ο μέσος όρος ζωής και το προσδόκιμο επιβίωσης αυξάνει, υπολογίζεται ότι ο αριθμός των καταγμάτων αυτών θα τριπλασιαστεί τα επόμενα 50 χρόνια.

Η συχνότητα και οι απόλυτοι αριθμοί των καταγμάτων αυτών, καθιστούν την αντιμετώπιση τους σε ένα μείζον υγειονομικό και κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα, αν συνυπολογιστεί ότι μετά την αρχική αντιμετώπιση απαιτείται μακροχρόνιο πρόγραμμα αποκατάστασης και μετεγχειρητικής φροντίδας, αλλά και ότι η μετεγχειρητική θνητότητα κυμαίνεται από 14-36% σε ένα χρόνο.

Η σύγχρονη Ορθοπαιδική σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στην αναισθησιολογία, έχουν αποκλείσει την συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων αυτών

Έτσι, η γρήγορη κινητοποίηση του ασθενούς, η ορθοστάτιση και η ανεξαρτητοποίηση του, αποτελούν τους στόχους της εγχειρητικής θεραπείας προκειμένου να αποφευχθούν θανατηφόρες επιπλοκές και ο ασθενής να επιστρέψει στην προ του κατάγματος κινητική του κατάσταση συντομότερα και με ασφάλεια.